শ্ৰী শিৱ চালীসা অসমীয়াত | Shiv Chalisa in Assamese Lyrics, Meaning, Download PDF

মা পাৰ্বতীৰ পুত্ৰ আৰু সৰ্বমংগলৰ আধাৰ শ্ৰী গণেশৰ জয় হওক! ভক্ত অযোধ্যাদাসে প্ৰাৰ্থনা জনাইছে যে হে প্ৰভু, মোক নিৰ্ভয়তাৰ অভয় বৰদান দিয়ক।

মা পাৰ্বতীৰ স্বামী আৰু দীন-দুখীৰ প্ৰতি দয়াময় হে ভোলানাথ, আপুনি সদায় সাধু আৰু ভক্তসকলক ৰক্ষা কৰে।

আপোনাৰ কপালত সুন্দৰ চন্দ্ৰমা শোভা পাইছে আৰু কাণত সাপৰ ফণাৰ দৰে উজ্জ্বল কুণ্ডল জিলিকিছে।

আপোনাৰ শৰীৰ গৌৰবৰ্ণ, মস্তকত পৱিত্ৰ গংগাৰ ধাৰা, ডিঙিত মুণ্ডমালা আৰু শৰীৰত ভস্ম সান্নিবিষ্ট হৈছে।

আপুনি বাঘৰ ছাল পৰিধান কৰিছে। এই মোহনীয় ৰূপ দেখি নাগ আৰু মুনিসকলো মুগ্ধ হয়।

মা মেনকাৰ মৰমৰ কন্যা পাৰ্বতী আপোনাৰ বাওঁফালে অপৰূপ সৌন্দৰ্যৰে বিৰাজমান।

আপোনাৰ হাতত পৱিত্ৰ ত্ৰিশূল শোভা পাইছে, যাৰ দ্বাৰা আপুনি সদায় শত্ৰুক নাশ কৰে।

আপোনাৰ কাষত নন্দী আৰু গণেশ এনেদৰে শোভা পাইছে যেন সাগৰৰ মাজত পদ্ম ফুল ফুলিছে।

কাৰ্তিক আৰু শিৱগণ সদায় আপোনাৰ লগত থাকে; প্ৰদোষ কালৰ শিৱপূজা অতি পৱিত্ৰ।

দেৱতাসকলে যেতিয়াই বিপদত পৰি আহ্বান জনায়, তেতিয়াই আপুনি তেওঁলোকৰ দুখ মোচন কৰে।

তাৰকাসুৰে যেতিয়া উপদ্ৰৱ আৰম্ভ কৰিলে, সকলো দেৱতাই আহি আপোনাক প্ৰাৰ্থনা কৰিলে।

আপুনি কাৰ্তিকক পঠিয়ালে আৰু তেওঁ পলকতে তাৰকাসুৰক বধ কৰিলে।

আপুনি জলন্ধৰ অসুৰক বধ কৰিলে। আপোনাৰ এই যশ সমগ্ৰ বিশ্বত খ্যাত।

ত্ৰিপুৰাসুৰৰ সৈতে যুদ্ধ কৰি তাক সংহাৰ কৰাত সকলো দেৱতাই আপোনাৰ জয়গান কৰিলে।

ভগীৰথৰ তপস্যাত সন্তুষ্ট হৈ গংগাক জঁটাত ধাৰণ কৰি নমাই আনিলে; ভগীৰথে চৰণত প্ৰণাম জনালে।

জগতৰ দাতা সকলৰ মাজত আপোনাৰ সমান কোনো নাই, সেয়ে ভক্তসকলে সদায় আপোনাৰ স্তুতি কৰে।

বেদসমূহেও আপোনাৰ মহিমা গাইছে। আপুনি অনাদি আৰু বাক্যৰ অতীত।

সমুদ্ৰ মন্থনত যেতিয়া কালকূট বিষ ওলাল, দেৱ-দানৱ সকলো দগ্ধ আৰু ব্যাকুল হ’ল।

তেতিয়া দয়া কৰি সেই বিষ কণ্ঠেৰে পান কৰি জগতক ৰক্ষা কৰিলে, যাৰ বাবে আপোনাৰ নাম নীলকণ্ঠ হ’ল।

শ্ৰীৰামচন্দ্ৰই ৰামেশ্বৰমত আপোনাক পূজা কৰিলে আৰু লংকা জয় কৰি বিভীষণক দান কৰিলে।

শ্ৰীৰামে হাজাৰটা পদুমেৰে পূজা কৰাৰ সময়ত আপুনি ভক্তিৰ পৰীক্ষা ল’লে।

আপুনি এটা পদুম লুকুৱাই ৰাখিলে, তেতিয়া শ্ৰীৰামে নিজৰ পদুমসদৃশ চকুটোকে অৰ্পণ কৰিবলৈ সাজু হ’ল।

শ্ৰীৰামৰ এনে অটল ভক্তি দেখি শংকৰ ভগৱান প্ৰসন্ন হৈ বিজয়েৰ বৰ দান কৰিলে।

হে অনন্ত, অবিনাশী আৰু সৰ্বহৃদয়বাসী মহাদেৱ! আপোনাৰ সদায় জয় হওক!

দুষ্ট চিন্তা আৰু সংসাৰৰ ক্লেশে মোক কষ্ট দিছে, মই শান্তিমুক্ত হৈ ভ্ৰমি ফুৰিছোঁ।

হে প্ৰভু! ত্ৰাহি ত্ৰাহি কৰি আপোনাৰ চৰণত শৰণ লৈছোঁ, এই সংকটৰ সময়ত মোক উদ্ধাৰ কৰক।

হাতত ত্ৰিশূল তুলি লৈ মোৰ সকলো শত্ৰুক বিনাশ কৰক আৰু সংকটৰ পৰা মোক ৰক্ষা কৰক।

মাতৃ, পিতৃ, ভ্ৰাতা কোনো বিপত্তিত সহায় হ’ব নোৱাৰে।

হে বিশ্বনাথ! কেৱল আপোনাৰ ওপৰতেই মোৰ ভৰসা, আহি মোৰ এই মহা বিপদ দূৰ কৰক।

আপুনি দৰিদ্ৰক ধন প্ৰদান কৰে; যি জনে যি বিচাৰে তাক সেই ফল প্ৰদান কৰে।

অজ্ঞানী মই কেনেদৰে স্তুতি কৰিম? হে নাথ, মোৰ সকলো দোষ-ত্ৰুটি ক্ষমা কৰক।

শংকৰ সংকটনাশক, সকলো মঙ্গলৰ মূল আৰু সকলো বিঘ্ন দূৰ কৰোঁতা।

মহাযোগীসকলে আপোনাৰ ধ্যান কৰে; দেৱৰ্ষি নাৰদ আৰু মা সৰস্বতীয়েও চৰণত প্ৰণাম জনায়।

ওঁ নমঃ শিৱায় মন্ত্ৰক বাৰে বাৰে প্ৰণাম! ব্ৰহ্মাদি দেৱতাসকলেও আপোনাৰ মহিমাৰ অন্ত নাপায়।

যি ব্যক্তিয়ে নিষ্ঠাৰে এই শিৱ চালীসা পাঠ কৰে, তেওঁৰ ওপৰত শম্ভু সদা সহায় থাকে।

ঋণত জৰ্জৰিত ব্যক্তিয়ে ভক্তিৰে পাঠ কৰিলে ঋণমুক্ত হৈ সুখ লাভ কৰে।

নিঃসন্তান লোকে পাঠ কৰিলে শিৱৰ কৃপাত সুসন্তান লাভ হয়।

ত্ৰয়োদশী তিথিত বিদ্বানক মাতি আনি নিষ্ঠাৰে শিৱ হোম কৰাব।

যিয়ে নিয়মীয়াকৈ প্ৰদোষ ব্ৰত পালন কৰে, তেওঁৰ শৰীৰত কোনো ৰোগ বা দুখ নাথাকে।

ধূপ, দীপ, নৈৱেদ্য অৰ্পণ কৰি শিৱৰ আগত যিয়ে এই চালীসা পাঠ কৰে...

তেওঁৰ জন্ম-জন্মান্তৰৰ পাপ বিনাশ হয় আৰু শেষত তেওঁ শিৱলোক প্ৰাপ্ত কৰে।

হে জগদীশ্বৰ! মই প্ৰতিদিনে পুৱা নিয়মেৰে এই চালীসা পাঠ কৰোঁ, আপুনি কৃপা কৰি মোৰ মনোকামনা পূৰ্ণ কৰক।